In juni 1985 zette Yvonne Verhoeks (van het lab) een oproep in Infusio, het blad van het Ziekenhuis Zonnegloren met de vraag of medewerkers het leuk zouden vinden om een koor te formeren. Al gauw meldden zich vijftien collega’s aan. Ze zijn op 12 november 1985 met elf enthousiastelingen gestart met gewoon wat kerstliedjes in de koffiekamer van het lab en in de recreatiezaal van chirurgie. Het Zonneglorenkoor was een feit. In december waren er al 19 leden onder wie 3 mannen. Die eerste groep bestond uit zangers en zangeressen vanuit het laboratorium, een diëtiste en daarnaast verpleegkundigen. De eerste enthousiastelingen vonden rond de jaarwisseling van ’85-’86 ook een dirigent in Paul-Michèl Tijssen en luisterden examenfeesten, jubilea, activiteiten in C3 en ook af en toe de kerkdienst in de kerkzaal op.
Toen er in april ’86 ook mensen van buiten het ziekenhuis zich bij het koor aanmeldden, koos het Zonneglorenkoor unaniem voor de naam Chorus Line. De wereldberoemde film was toen net een grote hit. Ze zongen vooral populaire en vierstemmige muziek, denk aan ‘How deep is your love (BeeGees), Yesterday, Let it Be (Beatles), Knowing me, Knowing you (Abba) en Summertime (musical Porgy and Bess)”. Chorus Line repeteerde in de kerkzaal van het ziekenhuis en men maakte gebruik van de faciliteiten van het ziekenhuis. De groep was hecht en het motto was: “Geen kerkkoor, geen operakoor, maar een gezelligheidskoor.” 

In die eerste tijd had het koor op een gegeven moment rond de 60-70 leden. Een terugkerend thema was ook toen al: ‘Bassen/tenoren gezocht.’ Op een gegeven moment, begin jaren ’90, is het koor gesplitst en vonden ‘wij’ uiteindelijk bij Artishock in Soest onderdak. In september 1996 zijn er officieel statuten vastgelegd. Sinds 10 jaar zingen we met ongeveer 30-35 leden. Bij grotere optredens werken we vaak samen met andere muziek- en dansgroepen of artiesten. Ook zorgen we dan, afhankelijk van wat de voorstelling vraagt, vaak voor een live-band of een kleinere groep muzikanten die ons begeleidt.